piątek, 29 marca 2013

Nirvana cz.1

Nirvanę zna każdy. W końcu to legenda gatunku, który w sumie właśnie oni zapoczątkowali. Grunge powstał razem z Nirvaną, przekształcił się w subkulturę i został z nami do dzisiaj. Każdy też gdzieś słyszał o bogatej historii zespołu, zwłaszcza wokalisty. Natomiast to trochę dziwne, że większość osób kojarzy ich tylko z "Smells like teen spirit". I chociaż ja również poznałam Nirvanę, dzięki tej piosence, nie skończyłam na tym przygody z tą trójką i szybko zapoznałam się z dyskografią. Było to kilka lat temu, a od tamtego czasu nie tknęłam ich twórczości. Do zeszłego miesiąca, kiedy to mniej więcej pojawiła się nowa reklama Marsa, z jedną z moich ulubionych ich piosenek w tle.




Historia
 Postanowiłam rozbić ten post na kilka (dwie, a może i trzy?) części właśnie po to, aby jak najdokładniej opisać losy zarówno Kurta Cobaina, jak i całego zespołu, jako jedności. Wiem, że nie uda mi się i tak opisać wszystkiego (o Nirvanie wydano niepoliczalną liczbę książek, a wciąż powstają nowe, doskonalsze wersję), więc z góry przepraszam.
  Kurt Cobain miał ciężkie dzieciństwo. Już jako kilkuletnie dziecko zainteresował się muzyką. Ciotka próbowała go uczyć grać na gitarze, ale nie miała cierpliwości, bo Kurt cierpiał na ADHD. W tym samym czasie również znienawidził policję i nauczył się pokazywać środkowy palec. Miał niezwykły talent do rysowania, ale już w III klasie zapragnął być rockowcem. Jego rodzice rozwiedli się, kiedy był 9-letnim chłopcem. Właśnie wtedy zaczęły się kłopoty Kurta. Bardzo to przeżył, popadł w depresję i z radosnego chłopca przerodził się w buntownika. Zaczął bić kolegów, podobno wrzucił kota sąsiadów do komina dla zabawy. Już w wieku 11 lat zaczęła się jego przygoda z narkotykami!

 W mniej więcej tym samym czasie Krist Novoselic, syn imigrantów z Chorwacji, po wielu przeprowadzkach (a co się z tym łączy, zmianach szkół) ukończył edukację z opinią imprezowicza i przerośniętego dziwaka. Zaraz potem rozwiedli się również i jego rodzice. Aha, istotna w jego historii jest też Shelli, którą poznał właśnie w szkole średniej, ale do niej jeszcze wrócimy później.
 
Dave Grohl miał spokojne dzieciństwo. Co prawda jego rodzice również się rozwiedli, ale Dave twierdził, że tak jest lepiej. Matka była wolnym duchem, ojciec schludnym elegancikiem - nigdy do siebie nie pasowali. Kochał teatr od zawsze, podobnie zresztą jak muzykę. Pisał i nagrywał na magnetofonie piosenki o swoim psie czy przyjaciołach, dodając potem partie perkusyjne. W szkole średniej był bardzo lubiany, wybrano go nawet przewodniczącym.
 Jesień 1985. Formacja The Melvins fascynowała wiele młodych osób. Dwie z nich, osiemnastoletni blondyn i dwudziestoletni wielkolud spotykają się po raz pierwszy. Zupełnie jeszcze wtedy nieświadomi, jak bardzo odmieni się ich życie. Szybko nawiązują kontakt, w końcu oboje łączy jedna pasja. Zakładają zespół, długo nie mają pomysłu na nazwę. Na bieżąco szukają też pozostałych członków, którzy jednak ciągle się zmieniają.
 Kilka lat później odbywa się koncert The Melvins. Dwaj, najwięksi fani nie zastanawiają się długo, kupując bilety. Los sprawił, że trafili za kulisy, gdzie Dave Grohl akurat grał na perkusji, przygotowując się do występu, który miał wykonać ze swoim tamtejszym zespołem (Scream), jako przedsmak dla prawdziwych gwiazd. Kurt i Krist byli zachwyceni. Oboje wiedzieli, że właśnie takiego brzmienia potrzebują. Przesłuchanie  było już tylko formalnością, Dave trafił do zespołu. I nagle okazało się, że w sumie wiele ich łączy: nie tylko pasja do muzyki, rozbite rodziny, mentalność, gust, ale także zainteresowanie buddyzmem. Wspólnie postanowili, że zespół będzie nosił nazwę Nirvana.

I nagle wszystko zaczęło iść lepiej. Powstała druga (pierwsza jest "Bleach", chociaż wiele osób mylnie sądzi, że właśnie "Nevermind" jest ich debiutem) płyta, z promującą piosenką "Smells like teen spirit". Młodzież pokochała ich brzmienie, które wyróżniało się na tle innych zespołów. MTV regularnie puszczało ten klip (chciałabym takie MTV), nastolatki zaczęły skrycie podkochiwać się w Cobainie, a niektórzy postanowili upodobnić się do niego na tyle, na ile to możliwe (nie zmienianie ubrań przez kilka miesięcy, nie dbanie o wygląd, pisanie wierszy i piosenek, gra na gitarze i oczywiście masowe samobójstwa). I tak powstał Grunge, a "Smells..." stało się hymnem pokolenia. Eksplozja grunge wstrząsnęła rockowym rynkiem, a Nirvana oczywiście wpadła w wir tras koncertowych.

 Twórczość
Doszliśmy do dwóch pierwszych płyt. "Bleach" jest jeszcze niezbyt dopracowana, chociaż już możemy wczuć się w klimat piosenek Nirvany. Dla mnie jest to jedna z tych płyt, które słucham zawsze, jak mam kiepski humor. Przede wszystkim już tam pojawia się moja ulubiona piosenka Nirvany, czyli "About a girl". Możemy na niej znaleźć też "Big Cheese" i "Love Buzz" Płyta nie zyskała takiego uznania, na które moim zdaniem zasługiwała. Nie zdziałała wiele na drodze do kariery dla Nirvany. Drugą płytę, "Nevermind", którą wielu fanów i znawców uważa za najlepszą warto przesłuchać w całości. Jestem jej szczęśliwą posiadaczką i przynajmniej raz w miesiącu wstaję wcześniej tylko po to, żeby przesłuchać kilka moich ulubionych piosenek i nastroić się na kolejny, męczący dzień w szkole. Polecam, warto posłuchać.

Następna część pojawi się za tydzień, może trochę dłużej. Będzie trochę o miłości, o rodzinie, o dzieciach, ale także o wariacjach, problemach, nałogach i przede wszystkim o muzyce!
Aha, i obiecuję, że następnym razem notka będzie bardziej dopracowana, bo ta (przyznaję bez bicia) była robiona trochę na szybko : )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz