Film i telewizja.
Było naprawdę dobrze, oglądnęłam co najmniej kilka, a nawet raz byłam w kinie. Niestety, seans był totalnym niewypałem. Cieszę się, że byłam na sali tylko i wyłącznie z swoją klasą, dzięki wyobraźni innych mogłam się naprawdę uśmiać, mimo że "komedia" wyświetlana na ekranie wcale temu nie sprzyjała. Film był polski, reżyserii Patryka Vega* o tytule "Last Minute". Miało być o spełnionych marzeniach, o miłych wakacjach i rodzinnej miłości - cóż, reżyserowi najwyraźniej się nie udało. Było to chyba najdłuższe osiemdziesiąt minut w moim życiu. Niestety, nikomu nie mogę polecić.
Na szczęście, poza kinem mam jeszcze internet, który ostatnio mnie rozpieszcza i pozwala oglądać, co mi się tylko podoba. Przed momentem skończyłam "Twój na zawsze". Nadal nie wiem, jak to się dzieje, ale mimo że nie lubię zmierzchowej pary Kristen&Robert, to już drugi raz w ostatnim czasie trafiam na filmy z nimi w roli głównej - czasem bardziej przez przypadek, czasem mniej. W tym filmie głównym bohaterem był Pattinson z Emilie de Ravin u boku. Jakie są dobre strony filmu? Na pewno dobór bohaterów, zdjęcia i reżyseria. Podobało mi się, zwłaszcza zwrot akcji w ostatnich dziesięciu minutach - warto obejrzeć do końca!
Drugi film to ekranizacja książki "Poradnik pozytywnego myślenia" o którym napisałam już całą recenzję, więc myślę, że nie warto się znowu rozpisywać. Mogę tylko jeszcze raz bardzo gorąco wszystkim polecić.
Na samym początku marca wróciłam znów do lat dziecinnych, w telewizji zobaczyłam fragment "Tarzana", mojej ulubionej disneyowskiej bajki animowanej! Zaraz potem odszukałam muzyki z filmu i słuchałam bez końca, nie mogłam się powstrzymać! Ogólnie naszła mnie ogromna ochota na ponowne odtworzenie sobie kilku najulubieńszych bajek dzieciństwa.
Nie tak dawno w telewizji reklamowali tak uwielbiany i zachwalany przez moje towarzystwo film "Kac Vegas", a że akurat miałam wolny wieczór udało mi się w końcu pooglądać. Hm, film nie przekroczył moich oczekiwań i chyba właśnie przez to był malutkim rozczarowaniem. Całkiem fajna (ehehehe, bogate słownictwo, tsa) komedia, ale jest wiele ciekawszych. Mimo wszystko, drugą część pewnie oglądnę.
Zaraz na początku marca ruszyła też wiosenna ramówka w telewizji (paskudnego pożeracza czasu, ale o tym kiedy indziej), co dla mnie oznacza powrót ulubionych seriali i programów. Najbardziej chyba czekałam na drugi sezon "Przyjaciółek". Pierwszą serię oglądałam odcinek po odcinku, nie opuściłam żadnego, w tym sezonie zapowiada się na to samo. Drugi, fajny, tvnowski program to muzyczny "X-Factor". Jestem zaskoczona ilością dobrych występów w tym roku! Było bardzo dużo naprawdę świetnych muzyków, coś czuję, że to będzie naprawdę dobra seria.
Książka.
Tutaj też udało mi się jako-tako nadrobić zaległości z lutego, przeczytałam co najmniej trzy książki. Jedna z nich to lektura obowiązkowa ("Zemsta", br), resztę z nich przeczytałam z własnej woli.
To, że jestem leniem i potrzebuję stałej motywacji wiadomo nie od dziś - najlepiej robią to optymistyczne książki. Jedną z nich jest seria "Balsamów dla duszy...", tym razem dostałam w swoje ręce "Balsam dla duszy dziecka". Jest to zbiór opowiadań na różne tematy, znajdzie się tam i śmierć, i spełnione marzenia, i kołyska i dom starców. Książka zachwyca różnorodnością i ilością naprawdę ciekawych sentencji - niektóre z nich mam już podkreślone, nawet mam w planach napisanie posta z tymi najciekawszymi. Między innymi cytat tytułowy jest zaczerpnięty z tej książki.
"Balsam dla duszy dziecka" wyłapałam na empikowej przecenie za jedyne dziesięć polskich złotych (♥!), podobnie jak i "Dr House: przewodnik po serialu". Wprawdzie przewodnik zawiera sezony tylko od 1-3, ale bardzo się przydaje, lubię czasem sobie go poczytać. Ciekawostki z serialu są całkiem ciekawe, przydają się przy oglądaniu. Na samym początku znajdują się też biografie najważniejszych aktorów serialu, ale te są raczej przeciętne.
Nadal jestem też w trakcie czytania "Mistrza i Małgorzaty". Naprawdę mi się podoba! Nie mam pojęcia dlaczego zajmuje mi tak długo czasu czytanie jednej książki, mam nadzieję, że pod koniec kwietnia będzie już skończona.
Czeka na mnie "Poradnik Pozytywnego Myślenia" na półce, udało mi się wykupić ostatni egzemplarz!
To, że jestem leniem i potrzebuję stałej motywacji wiadomo nie od dziś - najlepiej robią to optymistyczne książki. Jedną z nich jest seria "Balsamów dla duszy...", tym razem dostałam w swoje ręce "Balsam dla duszy dziecka". Jest to zbiór opowiadań na różne tematy, znajdzie się tam i śmierć, i spełnione marzenia, i kołyska i dom starców. Książka zachwyca różnorodnością i ilością naprawdę ciekawych sentencji - niektóre z nich mam już podkreślone, nawet mam w planach napisanie posta z tymi najciekawszymi. Między innymi cytat tytułowy jest zaczerpnięty z tej książki.
Nadal jestem też w trakcie czytania "Mistrza i Małgorzaty". Naprawdę mi się podoba! Nie mam pojęcia dlaczego zajmuje mi tak długo czasu czytanie jednej książki, mam nadzieję, że pod koniec kwietnia będzie już skończona.
Czeka na mnie "Poradnik Pozytywnego Myślenia" na półce, udało mi się wykupić ostatni egzemplarz!
Muzyka.
Tutaj było bardzo różnorodnie, od Nicki Minaj po Queen. Momentami zaskakiwałam samą siebie, nigdy nie wpadłabym na to, że może mi się spodobać coś takiego jak "Super bass", a jednak! Rytm refrenu ciągle wystukuję na palcach, i mimo że baardzo(!) nie lubię N.M, to ta piosenka akurat idealnie oddaje mój stan (nie ten opisywany w tekście, tylko energię zawartą w nutach) i właśnie dlatego chyba tak bardzo lubię jej słuchać.
.
Drugą z pokochanych w tym miesiącu piosenek "We will rock you". Znałam ją chyba od zawsze, ale słuchać regularnie zaczęłam dopiero teraz. Uwielbiam prosty podkład i tą siłę, którą czuć już w pierwszych sekundach. Trzeci klasyk, który znam od dawna, ale nałogowo odtwarzać zaczęłam dopiero w marcu jest "I love Rock'n Roll"
Z miłych niespodzianek i odkryć - trafiłam gdzieś na kolejną perełkę Mumford&Sons, "Feel the Tide". Polubiłam jak żadną inną i na pewno jej nie zostawię w najbliższym czasie, w dalszym pewnie też nie. Jest naprawdę dobra.
Zakochałam się w Emeli Sandé! Jak się okazuje, jej potencjał nie kończy się na "Next to Me" czy "Beneath Your Beautiful", moim zdaniem Emeli pokazuje swoje tzw. prawdziwe ja w piosenkach takich jak "Read All About It" czy "My Kind of Love". Początkowo nie byłam zachwycona ani jej śpiewem, ani ogólnym wrażeniem, które sprawiała. Teraz chyba powoli zaczynam się do niej przekonywać.
Było też sporo muzyki w rytmie starego, dobrego rocka. RHCP znowu męczę codziennie, AC/DC słucham do poduszki, a Led Zeppelin idealnie sprawdzili się jako tło muzyczne do przedświątecznej krzątaniny (czytaj: sprzątania all day, all night).
Odkryłam też kolejny dobry i intrygujący zespół - Placebo. Nasze pierwsze spotkanie zakończyło się porażką - było to dość dawno temu, bo w czwartej klasie podstawówki, a ja jeszcze nie za bardzo wiedziałam, co to znaczy muzyka. Podejście drugie było zaskoczeniem. Kilka osób w przeciągu dwóch dni polecało mi akurat ten zespół i złamałam się - przesłuchałam "Running Up that Hill". Niesamowicie mi się spodobała i po tej piosence zaczęłam sięgać po kolejne, o których niestety jak na teraz zbyt wiele nie mogę napisać, ale myślę, że Placebo to świetny materiał na następny miesiąc.
*Najwyższa pora nauczyć się poprawnie wstawiać apostrofy.
Zakochałam się w Emeli Sandé! Jak się okazuje, jej potencjał nie kończy się na "Next to Me" czy "Beneath Your Beautiful", moim zdaniem Emeli pokazuje swoje tzw. prawdziwe ja w piosenkach takich jak "Read All About It" czy "My Kind of Love". Początkowo nie byłam zachwycona ani jej śpiewem, ani ogólnym wrażeniem, które sprawiała. Teraz chyba powoli zaczynam się do niej przekonywać.
Było też sporo muzyki w rytmie starego, dobrego rocka. RHCP znowu męczę codziennie, AC/DC słucham do poduszki, a Led Zeppelin idealnie sprawdzili się jako tło muzyczne do przedświątecznej krzątaniny (czytaj: sprzątania all day, all night).
Odkryłam też kolejny dobry i intrygujący zespół - Placebo. Nasze pierwsze spotkanie zakończyło się porażką - było to dość dawno temu, bo w czwartej klasie podstawówki, a ja jeszcze nie za bardzo wiedziałam, co to znaczy muzyka. Podejście drugie było zaskoczeniem. Kilka osób w przeciągu dwóch dni polecało mi akurat ten zespół i złamałam się - przesłuchałam "Running Up that Hill". Niesamowicie mi się spodobała i po tej piosence zaczęłam sięgać po kolejne, o których niestety jak na teraz zbyt wiele nie mogę napisać, ale myślę, że Placebo to świetny materiał na następny miesiąc.
*Najwyższa pora nauczyć się poprawnie wstawiać apostrofy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz