piątek, 8 lutego 2013

"Za siedmioma górami, za siedmioma lasami(...)"


   Bajkę o królewnie Śnieżce znamy wszyscy od dawna, nieraz mieliśmy do czynienia z siedmioma krasnoludkami, kilka razy zetknęliśmy się też z zatrutym jabłkiem i złą wiedźmą. Co więcej, widzieliśmy już mnóstwo ekranizacji tej historii, czy Rupertowi Sandersowi udało się stworzyć nowy, intrygujący film na podstawie nieco już znoszonej i przejedzonej historyjki dla dzieci? „Królewna Śnieżka i Łowca” miała swoją premierę całkiem niedawno, bo dopiero w 2012 roku, lecz ja miałam okazję zobaczyć to dzieło dopiero tydzień temu. Nie przekonują mnie filmy na podstawie bajek, ale przyjaciółka bardzo mi polecała akurat ten, a ja szybko dałam się przekonać.





I czy znowu będą żyć długo i szczęśliwie?

   Nic już nie będzie takie, jak kiedyś. Sielskie życie małej Śnieżki (Kristen Stewart) nagle zostaje przerwane przez ciąg gwałtownych zdarzeń. Ginie matka królewny, niedługi czas później jej ojciec przyrzeka przed ołtarzem miłość, wierność i posłuszeństwo przyszłej władczyni królestwa (Charlize Theron), a jeszcze kilka chwil później umiera od ciosu nożem, zadanym przez dopiero co poślubioną żonę. Arkadia małej królewny zanika, zostaje ona zamknięta w wysokiej wieży i spędza tam wiele lat, dopóki nie uda jej się zbiec. Już wtedy zła królowa wszczyna poszukiwania. Zatrudnia do odnalezienia niesfornej poddanej łowcę Erica (Chris Hemsworth). Ten, złapawszy królewnę w swoją pułapkę, puszcza ją wolno, a co więcej – obiecuje jej pomóc wydostać się z tarapatów i pokonać złą królowe Ravennę.

Śnieżka królewną pozbawioną emocji?

   Czytając opinie tegoż filmu często spotykałam się z krytyką dotyczącą aktorki, która odtwarzała rolę głównej bohaterki. Oczywiście chodzi o Kristen Stewart (znaną z sagi Zmierzch), bardzo często nazywaną też aktorką jednej twarzy. Uważam, że mimo swojego małego warsztatu aktorskiego, poradziła sobie całkiem nieźle. Nie jest najlepsza w okazywaniu emocji, to fakt, ale dzięki obsadzeniu jej w roli głównej film przestał być schematyczny. Wszystko nabrało nowej barwy, kiedy królewna Śnieżka okazała się twarda, odważna i skora do walki, a nie taka, jaką pamiętamy z bajki Grimma: infantylną, płaczliwą i tchórzliwą. Śnieżka nie jest już uśmiechniętą królewną, jest silną wojowniczką, a Kristen Stewart jak najbardziej pasuje do takiej postaci. Mimo że jej twarz nie okazuje emocji, sprawia wrażenie hardej i silnej, nie do pokonania. Myślę, że właśnie taki efekt chciał osiągnąć reżyser obsadzając Stewart w tej roli, na pewno też niemały udział miało to, że jest akurat na szczycie swoich aktorskich możliwości. Momentami irytowało mnie jednak ciągłe podkreślanie wielkiej (podobno!) urody dziewczyny, zwykle w momentach, kiedy była brudna, rozczochrana i absolutnie ani trochę ładna.



A kto towarzyszył Śnieżce? 

   Oczywiście łowca Eric, w którego postać wcielił się Chris Hemsworth. Jest doskonałym aktorem, a ta postać wybitnie do niego pasuje. Dokładnie tak mogłam sobie wyobrażać wcześniej wybawcę królewny. Niestety, obok niego prawo do Śnieżki rości sobie też książę William, jej przyjaciel z dzieciństwa. Ta rola została odtworzona przez Sama Claflina, przystojnego aktora. Nie polubiłam jego postaci, jest zbyt wyidealizowana i stereotypowa – w przeciwieństwie do całego filmu. Świetnym wyborem Sandersa było obsadzenie Charlize Theron w roli złej królowej Ravenny. Nadrabia ona wszystkie braki w emocjach Kristen, potrafi zadziwić, zachwycić i wzruszyć. Dzięki roli w ‘Królewnie Śnieżce i Łowcy’ awansowała na moją listę ulubionych aktorek.
  Laury i niskie ukłony należą się też Jamesowi Newtonowi Howardowi za muzykę, jest bardzo dopracowana i nastrojowa. Wszystkie dźwięki były przemyślane, pasowały do akcji, która akurat działa się na ekranie. Scenarzyści wykonali swoje zadanie równie dobrze jak i Howard, zdjęcia filmu były prześlicznie, szczególnie urzekł mnie las wróżek. Widoki były magiczne, jak nie z tego świata.
  

 
Jeśli chodzi o fabułę, jest dość rozbudowana i ciekawa. Mimo, że wszystko opiera się na schemacie bajki o królewnie Śnieżce, reżyser dodał swoje własne pomysły, wprowadził nowe, ciekawsze rozwiązania. Film wiele na tym zyskał, stał się ciekawszy i nieprzewidywalny. Można by nawet powiedzieć, że zmuszał widza do pozostania przy ekranie do końca. Akcja toczyła się szybko, nie było miejsca na nudę.

   Podsumowując, mogę polecić Wam ten film, choćby tylko dlatego, że zdjęcia krajobrazów są cudowne, fabuła ciekawa; przedstawia unowocześnioną "Królewnę Śnieżkę" i może spodobać się każdemu. Nawet jeśli nie znosisz Kristen Stewart, przymknij oko na jej wypraną z emocji twarz i pooglądaj do końca!

_______________

Poza recenzją pragnę jeszcze dodać, że w końcu będę miała trochę więcej czasu i będę mogła pisać intensywniej i (oby!) ciekawiej ; ). Mam nadzieję, że następny post nie będzie już recenzją, bo ta jest już drugą z rzędu.
Co poza tym? Oczywiście zapraszam do komentowania, bo miło byłoby zobaczyć naszych czytelników. Zapraszam też do polubienia naszego fanpejdżu na facebooku i dodania nas do obserwowanych tutaj, na bloggerze.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz