sobota, 9 lutego 2013

I'm forgetting all my troubles

 Katie Melua wydaje się być tak idealna, że aż nierealna. Ładna, obdarzona niezwykłym talentem, sławna, kochana, sympatyczna, słodka i urocza. Bajka. Jest jedną z niewielu osób w aktualnym show-biznesie, która nie potrzebuje skandali, dziwnych strojów i nowych życiowych partnerów co miesiąc, aby zebrać pokaźne grono fanów. Jako że jestem szczęśliwym członkiem tej grupy wielbicieli Katie, nie mogłam nie wybrać się na jej koncert w Warszawie, kilka miesięcy temu. Czasem po koncertach wokalista traci w naszych oczach, bo okazuje się znacznie gorszy niż na nagraniach albumowych. Nie tym razem.



Życiorys w pigułce
Historia Katie Meluy (to się deklinuje?) jest właściwie typowa, zupełnie nieciekawa. Urodziła się w Gruzji, chociaż z pochodzenia jest Brytyjką. Edukacje muzyczną zaczęła wcześniej, zapisując się do szkoły muzycznej. W jednym z wywiadów wyznała, że wybrała tą drogę pod wpływem swoich dawnych idolów: Queen (z którego członkiem kilka lat później wystąpiła na scenie, spełniając jednocześnie największe marzenie swojego dzieciństwa), Boba Dylana i niesamowitej Evy Cassidy (prawdopodobniej o niej w najbliższym czasie napiszę notkę). Jako 15-latka postanowiła sprawdzić się w jednym z konkursów, organizowanych przez telewizję ITV. Wykonała piosenkę "Without you" wspólnie z Mariah Carey (panią od "All I want for Christmas"). To okazało się strzałem w dziesiątkę. Niedługo potem wydała debiutancki album i ludzie pokochali ją za naturalność i oczywiście piękny głos. Niedawno, niedługo przed koncertem na którym byłam, Katie zaręczyła się z Jamesem Toselandem (motorzysta światowej sławy). Prowadzi więc zupełnie normalne, ustabilizowane życie. Co prawda skarży się czasem, że często musi opuszczać rodzinę, bo ma dwa domy (jeden w Gruzji, drugi w Anglii), ale jak sama mówi, jest szczęśliwa. I nie ma co się dziwić. W końcu jest ideałem, z idealnym życiem.

Twórczość
Katie tworzy trochę muzyki alternatywnej, trochę popu, trochę jazzu. We wszystkim sprawdza się bardzo dobrze. Jestem posiadaczką jej pięciu na sześć albumów. Mój ulubiony to ten najnowszy: "Secret Symphony". Ale o tym za chwilę. Najpierw muszę zaznaczyć, że ta piosenka:
nie jest jedyną, jaką Katie zaśpiewała. Wiem, że Rowery wszystkim już się zupełnie przejadły i znudziły, ale warto zapoznać się z dalszą twórczością panny Melua. To zaczynamy.
Jej pierwszym hitem było zdecydowanie "Call off the Search". Typowy utwór, bardzo w jej stylu. Powolny, jazzowy, klimatyczny. Taką nazwę nosi też jej pierwszy debiutancki album. "The Closest Thing to Crazy" jest jednym z utworów, które faworyzuje sama zainteresowana. Przewija się on potem też na następnych albumach. Ja z pierwszego albumu najbardziej lubię chyba "I Think It's Going to Rain" z powodu niesamowitego tekstu. Następnym albumem było "Piece by Piece" (w linku piosenka promująca o tym samym tytule). Tutaj pojawiło się pierwszy raz "One Million...", ale moim zdaniem na znacznie większą uwagę zasługuje "Shy Boy", czyli utwór dzięki któremu pokochałam Katie. Na płycie pojawiły się jeszcze "Thank you, Stars" oraz "I cried for you" (zamieszczam teledysk, bo jest interesujący).
Płyta jest moim zdaniem naprawdę warta uwagi, bo jest dopracowana w każdym szczególe. Ciekawostką jest, że w 2006 Katie trafiła do rekordów Guinessa. Czemu? Bo wykonała powalający koncert pod wodą, do którego przygotowywała się miesiącami. Tutaj możecie zobaczyć coś na ten temat. Wydała kolejny album, zatytułowany "Pictures". Chyba najpopularniejszym utworem z płyty jest cover "In my Secret Life". Ja uwielbiam jeszcze "Mary Pickford" i "Ghost Town". Za ten album dostała platynową płytę. Następnie powstało "The House", gdzie pojawił się "The Flood", trochę w innym stylu niż dotychczasowe kompozycje Katie. W tym roku postała jej najnowsza płyta, czyli "Secret Symphony", na której Katie śpiewa przy akompaniamencie orkiestry symfonicznej (przepraszam, za kiepską jakość dźwięku, ale chciałam Wam pokazać nagranie na żywo i to, że jej głos w ogóle nie różni się od tego na płycie!). Tutaj znalazły się dwie, moje ulubione piosenki (zaraz po "Shy Boy"), czyli "Forgetting all my troubles" oraz "Moonshine". I na tym jak na razie kończy się twórczość Katie, ale podejrzewam, że jeszcze przez wiele lat będziemy cieszyć się jej muzyką, bo piosenkarka ma zaledwie 28 lat! O Katie mogę dodać jeszcze, że jest aktywną działaczką Czerwonego Krzyża i dużą część swoich dochodów przeznaczyła na celę charytatywne.

Na koncercie, przed każdą piosenką opowiadała krótko o sobie, o danych utworach, trochę o swoich zaręczynach. Wszystko co mówiła, co robiła i jak się zachowywała pasowało idealnie do jej osoby i tego, co śpiewa. Widać było, że nie jest jeszcze (i oby nigdy nie była) rozkapryszoną gwiazdką, szukającą poklasku na każdym kroku i wciąż cieszy się sławą, jakby była czymś nowym, dopiero poznawanym. Za każdy bukiecik kwiatów podziękowała temu, kto je rzucał (jeśli tylko wyłapała go z tłumu), dała autografy chyba każdemu, kto się zgłosił. Była po prostu bardzo naturalna, sympatyczna i cały czas uśmiechnięta. Nikt nie jest idealny, a ja nie znam jej osobiście, ale jeśli kogoś z show-biznesu miałabym o to podejrzewać, to mój wybór padłby na Katie. A jakie jest Wasze zdanie o Katie? Piszcie, chętnie poczytamy!
----------------
Jeśli chodzi o sprawy organizacyjne, to zaczęły mi się ferie, więc prawdopodobnie będę bardziej aktywna i napiszę coś na zapas. W drugim tygodniu wyjeżdżam, ale najwyżej poproszę Lauren o to, aby udostępniła coś, co napiszę przed wyjazdem.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz