czwartek, 28 lutego 2013

"Pan by nie mógł być warzywem - nawet karczoch ma serce!": podsumowanie lutego 2013.

   OCZYWIŚCIE TEN POST POWINIEN BYĆ W LUTYM, ALE TAK TO JEST, JAK SIĘ NIE PRZESTRZEGA TERMINÓW!

Luty był niesamowicie bezproduktywny pod względem pisania na blogu - normalnie spędzam tutaj, w polu "nowy post", kilka godzin dziennie, a niestety tym razem z powodów losowych nie miałam możliwości ani czasu. Przepraszam i Was, i Alice, bo na początku zarzekałam się, że będzie dużo postów. Strasznie żałuję, że kilku pomysłów nie udało mi się zrealizować, ale za to wracam (niestety, jeszcze nie teraz, ale wkrótce!) ze zdwojoną siłą ; ).

Oczywiście, zapomniałam zupełnie o zapisywaniu swoich pooglądanych filmów, seriali, przesłuchanych płyt i przeczytanych książek na bieżąco, więc znowu pewnie będę miała problem z chronologicznością i skojarzeniem niektórych faktów, za co przepraszam. Nie zanudzając Was już wymówkami, przejdźmy do rzeczy. 

Film.

   Jakoś tak na początku miesiąca udało mi się w końcu pooglądać "Pianistę" pana Romana Polańskiego. Odkąd wyczytałam gdzieś na forum (wtedy jeszcze konkursu humanistycznego, ktoś podsunął ten film jako dobre ukazanie realiów warszawskiego getta) regularnie próbowałam uruchomić nagranie w internecie, które oczywiście jak zwykle zacinało się zanim jeszcze zobaczyłam czołówkę. W końcu wykorzystałam, że mój internet miał akurat dobry dzień i pooglądałam, całość. Niesamowity film, naprawdę. Na co dzień nie gustuję w filmach historycznych, oglądam tylko wtedy, kiedy muszę, ale ten przekonał mnie do siebie już po kilku minutach. Scenografia, muzyka i reżyseria, wszystko współgrało ze sobą, wszystko było dopięte na ostatni guzik. Z pewnością kiedyś wrócę do "Pianisty".

  Dzień później zaczęłam "Amelię", wcześniej mnóstwo razy stykałam się z cytatami z tego filmu, czytałam recenzje, które niemalże wynosiły ten film pod niebiosa. Mimo że nie obejrzałam go w całości i może nie powinnam się wypowiadać na jego temat, cóż, mnie nie porwał. Wszystko jest poplątane, często niezrozumiałe i dziwne, bohaterka zadziwia swoją innością momentami aż za bardzo, ale nie mogę zaprzeczyć, jest naprawdę ciekawą postacią. Tak czy siak, złote myśli z filmu są naprawdę ładne, jeśli ktoś lubi wypisywać sentencje, to jest to solidny kawał dobrego materiału.

"To będzie dzień w kolorze pomarańczy"

W końcu udało mi się znaleźć moje ulubione filmowe rodzeństwo! Dwójka po prawej stronie to Sam (Emma Watson) i Patrick (Ezra Miller) z filmu "The Perks of Being a Wallflower", są dobrymi bohaterami indywidualnymi, ale swoje prawdziwe ja pokazują tylko wtedy, gdy obok nich jest ten drugi.
 "The Perks (...)" jest ekranizacją książki, którą bardzo chciałabym przeczytać, ale nigdzie nie mogę znaleźć polskiej wersji, film bardzo mi się spodobał. Może nie należał do tych, które można określić mianem "dobrego kina", ale nadał się na popołudniową rozrywkę.

   Pewnie filmów było więcej (wracałam do "Ostatniej Piosenki", niedawno oglądałam też "Bambiego" i "Gdzie jest Nemo?"), ale nie ma sensu rozczulać się nad każdym, te trzy najbardziej mi się spodobały.

Książka.

 Aż wstyd się przyznać, ale nie przeczytałam chyba ani jednej. Brakło mi czasu, byłam zbyt pochłonięta filmami, serialami (nie wspomniałam wyżej, ale nadal wałkuję House'a!). Za to udało mi się choć w najmniejszym stopniu przestudiować antologię poezji polskiej, szukam czegoś na konkurs recytatorski (który jeszcze nie ma terminu, ale jestem prawie pewna, że będzie w marcu). Poza potwornie grubą antologią udało mi się przeczytać też "Po schodach wierszy", autorów różnych i "Sto pociech", Szymborskiej. Miałam akurat takie świetne wydanie, niemiecko-polskie, gdzie były tłumaczenia, poezja w języku niemieckim brzmi naprawdę zabawnie, polecam!

Muzyka.

   Było dużo miłości w piosenkach, zwłaszcza w połowie miesiąca! Na pierwszym miejscu postawiłabym Lifehouse z niestarzejącą się piosenką "Everything", mogłabym słuchać jej bez końca. Żeby jednak nie było zbyt pięknie, dorzuciłam do niej "Valentine's Day" mojego niegdyś ulubionego zespołu Linkin Park. Potem wróciłam do Lany del Rey i jej "National Anthem", już drugi miesiąc nie mogę się od niej uwolnić! Jeszcze później słuchałam troszkę Dżemu i Kultu, nadal szaleję za Mumford&Sons, ale już nie tak jak dawniej, zaczęłam też czasem włączać sobie piosenki Emeli Sande, mimo że na co dzień nie słucham takiej muzyki. Przyznaję się, że trochę zapominam o swoich korzeniach i starych, dobrych zespołach (oh, Gunsi, tęsknię!), ale uwielbiam do nich wracać co jakiś czas.
W tym miesiącu też spory wpływ na moją plejlistę miały piosenki harcerskie, pod koniec lutego miałam przyjemność wzięcia udziału w festiwalu harcerskim, mnóstwo piosenek i melodii zasłyszanych tam nie mogło mnie później opuścić, cały czas podświadomie je sobie nuciłam (zwłaszcza "Z tylu chmur")



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz